تست و بررسی مرسدس بنز W126
مرسدس بنز اس کلاس نسل دوم یا W126 بدون شک یکی از همین خودروهایی است که همچون افسانهای در داستانهای هزار و یک شب و تاریخ ۱۲۵ ساله مرسدس بنز میدرخشد.
مبتنی بر جادو
خودروسازی صنعتی نیست که مبتنی بر ورد و جادو باشد اما برخی خودروهای حتی با تمام حساب و کتاب و مهندسی عظیمی که در طرح و ساختارشان نهفته است، چیزی فراتر از یک ابزار مکانیکی بی روح از آب در میآیند و مشخصاتی دارند که حتی در نسلهای بعد از خود نیز دیده نمی شوند.
مرسدس بنز اس کلاس نسل دوم یا W126 بدون شک یکی از همین خودروهایی است که همچون افسانهای در داستانهای هزار و یک شب و تاریخ ۱۲۵ ساله مرسدس بنز میدرخشد. ۱۲۶ نه تنها خودرو محبوب برای مسافرتهای جادهای و یکی از فراگیرترین ماشینهای عالم برای آمد و شد سران سیاسی، بلکه اوج هنر آلمانی در آفرینش یک خودرو لوکس است. شاهکاری بی رقیب از مهندسی مکانیک و روح آلمانی که بعید است مشابه آن هرگز تکرار شود.
طراحی مرسدس بنز
مدیران مرسدس بنز از اواخر دهه ۶۰ میلادی به فکر توسعه بیشتر خودروهای لوکس فول سایز خود بودند و پروژه ساخت اولین نسل S CLASS با کد فنی W116 را استارت زدند. محصول نهایی این پروژه در سال ۱۹۷۲ با نوآوریهای فنی و تکنیکی فراوان، ایمنی بیشتر و عملکرد بسیار بهتر نسبت به اسلاف خود به بازار آمد و با کنار زدن محصولات کادیلاک، شورولت، ب ام و و حتی رولز رویس، بازار خودروهای لوکس را به یکباره تصرف کرد، اما این هدف پایانی مهندسان بنز نبود. آنها تنها یک سال بعد دست به کار ساخت و توسعه مدل جایگزین این خودرو با کد فنی W126 شدند.
یک گام جلوتر:
خودرویی که قرار بود چه از نظر ایمنی و عملکرد و چه از نظر هندلینگ و رفاه رانندگی یک گام جلوتر از W116 موفق و پیشرفته باشد. بحران مالی اوایل دهه ۷۰ باعث شد که توجه به مسائل اقتصادی نظیر کاهش مصرف سوخت و بهبود آیرودینامیک نیز در دستور کار طراحان قرار گیرد.
حاصل تمام این موارد پس از شش سال تحقیق و توسعه در نمایشگاه خودرو فرانکفورت (IAA) سال ۱۹۷۹ به عنوان یک نمونه پیش تولید و مفهوی از نسل تازه S CLASS معرفی شد و بلافاصله مورد توجه نشریات خودرویی و خریداران سنتی محصولات بنز قرار گرفت.
یادگار ساکو
تولید انبوه خودرو نهایی از چند هفته بعد آغاز شد، مدلی که با طراحی بهتر آیرودینامیک خود تحت نظر سر طراح اسطورهای بنز، یعنی برنو ساکو شکل گرفته بود و از همه نظر مشابه نسل قبل (W116) اما بسیار پخته و منجسم به نظر میرسید.
سپرها کرومی و ظریفی که در بسیاری خودروهای کلاسیک متداول هستند برای نخستین بار در این خودرو با نمونهای سپر بلند و متفاوت خودروهای مدرن جایگزین شده بود و فرم کلی چراغها و جلوپنجره معروف مرسدس بنز نیز تا حدی از ساختار رادیاتور مانند و کلاسیک خود فاصله گرفته و به مجموعهای پیوسته و منجسم مبدل شده بود.
رشد ابعاد اندک
همچنین مدل تازه تقریبا در تمام جهات رشد ابعادی اندکی را نسبت به W116 تجربه کرد تا حداکثر رفاه و آرامش را برای سرنشینان خود ممکن سازد. طراحی و پیکر بندی W126 در یک کلام درست همان چیزیست که عموم افراد از یک مرسدس لوکس و طویل انتظار دارند و بعید است حتی زبده ترین طراحان و متخصصین صاحب سبک در این عرصه هم بتوانند نقطه ضعفی را به این الهه زیبایی و اصالت نسبت دهند.
کاملا متفاوت
برنو ساکو و تیم تحت مدیریت او در جهت توسعه نمونه کوپه این محصول که با نام C126 شناخته میشود، طراحی کاملا متفاوتی را برگزیدند که در یک جمله میتوان آن را ساده و شیک توصیف کرد. تقریبا تمامی اجزای بدنه در نمونه کوپه دچار تغییر و تحول شدند و جلوپنجره مدل سدان جای خود را به نمونهای عریض و اسپرت داد که در ترکیب با چراغهای کوچکتر جلو، شکل و شمایلی نزدیک به مدل معروف SL سری R 107 را برای این محصول به ارمغان میآورد.
به هرحال طراحی مدل کوپه علیرغم سادگی و پرستیژ فوق العاده بیش از آنکه به یک کوپه لوکس نزدیک باشد به یک سدان دو درب شباهت داشت و به همین دلیل هم میتوان شاهکار برنو ساکو در خلق مدل اصلی W126 را بیشتر به مقصود نهایی نزدیک دانست.
خودرو مورد آزمایش که نمونهای از مدلهای پر شمار ۲۸۰ SE موجود در کشور است از برخی قطعات ظاهری سریهای سفارش آمریکا نظیر چراغهای عقب و جلو متفاوت و سپر کروم کاری شده و بسیار براق مربوط به نمونههای کوپه بهره میبرد و بنا به سلیقه مالک به لبههای کرومی گلگیر و رینگهای اسپرت کم نظیری مزین شده است.
ویژگیهای فنی و عملکرد مرسدس بنز
در حد فاصل سالهای ۱۹۷۹ الی ۱۹۸۵ تقریبا تمامی مدلهای W126 از نظر مشخصات پیشرانه و گیربکس با سری آخر نسل قبلی یعنی W116 اشتراکاتی داشتند، اما در سال ۸۵ مرسدس بنز رفته رفته نسل قبلی پیشرانههای خود را با نمونههای جدید تعویض کرد.
سری پایه این مدل با کد ۲۸۰ S و ۲۸۰ SE شناخته میشود که از پیشرانه ۲٫۸ لیتری کاربراتوری و انژکتوری (SE) با قدرتی در حدود ۱۵۰ الی ۱۸۵ اسب بخار نیرو میگیرد ولی این پیشرانه در مدلهای بعد از ۱۹۸۵ با نمونه ۲٫۶ لیتری کم مصرف تری با توانی در حدود ۱۶۰ اسب بخار جایگزین شد.
مدلهای موجود در ایران
از آنجا که اکثر مدلهای موجود در کشورمان از نمونههای ۲۸۰ SE هستند بد نیست اشاره کنیم که این مدل حتی علیرغم وزن نسبتا زیاد توانایی دست یابی به شتاب صفر تا صد را در حدود ۱۰ – ۱۱ ثانیه دارا بوده است که رقم قابل تاملی در قیاس با مشخصات فنی این خودرو به نظر میرسد.
از سایر نمونههای W126 نیز تعداد معدودی به کشورمان راه یافته است که حتی شامل بهترین و قوی ترین نمونه با کد ۵۶۰ SEL میشود که از پیشرانهای ۵٫۵ لیتری V8 با ۲۴۵ الی ۳۰۰ اسب بخار قدرت سود میبرد. گفتنی است که اضافه شده حرف L به کد فنی این مدل به طویل بودن خودرو و لغت LONG اشاره دارد.
- گستره توانمندیها
هرچند واقعیت این است که گستره توانمندیهای پیشرانههای نصب شده بر روی W126 به این مدل محدود نمی شود و بسیاری شرکتهای تیونینگ و کمپانیهای ساخت خودروهای خاص لیموزین و ضد گلوله نسبت به تقویت و توسعه نمونهها خاصی بر پایه این مدل اقدام کرده اند، شاید از مشهور ترین نمونهها بتوان به محصول AMG بر اساس W126 اشاره کرد که از پیشرانه حجیم شده بر مبنای موتور ۵٫ ۶ لیتری مدل ۵۶۰ با ۶٫۰ لیتر حجم نیرو میگیرد و یکی از خاص ترین محصولات لوکس و توانمند کلاسیک در تاریخ مرسدس بنز محسوب میشود.
شتاب صفر تا صد این مدل به عنوان گل سر سبد سری W126 در حدود ۶٫۶ ثانیه است که در مقیاس سالهای دهه ۸۰ و ۹۰ رقمی فوق العاده برای یک لیموزین اصیل و لوکس به نظر میرسد. مدلهای برتر این سری همچون اسلاف خود به فنربندی هیدرو پنوماتیک مخصوص مرسدس بنز با قابلیت تنظیم ارتفاع از طریق گویهای حاوی نیتروژن نیز مجهز هستند که سواری رویایی را برای این خودروها فراهم میآورد.
W126 طبیعا از نظر ایمنی و تکنولوژیهای مربوطه نیز حرفهای بسیاری برای گفتن دارد و یکی از اولین خودروهای جهان با مجموعه کامل کیسههای هوا، ترمز ABS، کمربندهای ایمنی پیش کشنده و سامانه ترکشن کنترل مخصوص بنز (ASR) قلمداد میشود.
پشت فرمان مرسدس بنز
اگر قرار برای انتخاب ماشینی برای رانندگی باشد، عموم افراد معمولا به خودروهای بسیار سریع و اسپرت توجه میکنند و یا به سراغ نمونههای کاملا جدید و مدرن میروند و پر واضح است که W126 آنهم با پیشرانه شش سیلندر ۲٫ ۸ لیتری پایه، در هیچ کدام از دو دسته فوق قرار نمی گیرد اما شاید برایتان جالب باشد که بگویم شوق من برای تجربه کردن رانندگی با این بزرگ مرد خاندان S CLASS از بسیاری خودروهای سریع و جدید بیشتر بود.
در لحظه باز کردن درب طویل و نسبتا سنگین وزن با دنیایی از پارچههای کلاسیک تودوزی مرسدس بنز و تریم داخلی ساخته شده از چوب و پلاستیک بسیار با کیفیت مواجه میشوید که به آتش اشتیاق راندن این ماشین دامن میزند.
کارکرد خودرو در طول ۳۰ سال زندگی از چهار صد هزار کیلومتر گذشته و چنین رقمی تقریبا دو برابر عمر مفید بسیاری خودروهای جدید است، اما به لطف کیفیت فوق العاده ساخت و البته شرایط نگهداری بی نظیر این خودرو توسط مالک که از کلکسیونرهای قدیمی مرسدس بنز هستند، کوچکترین اثری از افت و ضعف در اجزای داخلی دیده نمی شود.
تافته جدا بافته
پیشرانههای شش سیلندر خطی تافتهای جدا بافته در میان سایر موتورها هستند و از نظر نرمی کارکرد و سبک دور گرفتن حتی از نمونههای V8 و V10 نیز بهتر کار میکنند. پس از آزاد کردن ترمز دستی یا همان ترمز پارک پایی و چرخاندن کلید، موتور با صدای آرام اما قدرتمند روشن میشود، گیربکس را در حالت DRIVE قرار میدهم و حرکت به نرمی آغاز میشود و گیربکس حتی بهتر از برخی جعبه دندههای اتوماتیک مدرن دندهها را سبک میکند.
واقعا کیفیت رانندگی با این مرسدس BENZ تفاوت عمدهای با یک خودرو کاملا نو و صفر کیلومتر ندارد و حتی در مواردی نظیر میدان دید از آنها هم بهتر است. کاپوت طویل و مزین به نشان مرسدس بنز درست در مقابل چشمانم قرار دارد و به لطف ارتفاع مناسب و صحیح صندلی هیچ مشکلی از نظر عدم تسلط بر ابعاد خودرو وجود ندارد.
گشتاور پیشرانه به وضوح بالاست و میتواند در برابر وزن و لختی فراوان بدنه به خوبی واکنش نشان دهد، در واقع این موتور به شکلی انتخاب شده که W126 حتی در نمونه پایه نیز، خودرویی توانمند و نسبتا پر شتاب باشد.
آنچنان که اثری از کندی حرکت یا تعلل در شتاب گیری دیده نمی شود، البته این یک واقعیت است که در پروسه افزایش سرعت و شتاب گیری مدام در صندلی فشرده نمی شوید اما همه چیز مناسب است و بنا به تجربه چندین و چند ساله مالک، خودرو به خصوص در سرعتهای بسیار بالا هم فوق العاده پایدار و قدرتمند ظاهر میشود و این نکته ایست که در طراحی W126 به عنوان یک خودرو بزرگ و مسافرتی لحاظ شده است.
تنظیم موتور
تنظیم پیشرانه از نظر بازه تولید قدرت و گشتاور و انتخاب ضرایب گیربکس و دیفرانسیل به گونه ایست که حرکت طولانی مدت در سرعتهای بسیار بالا با حداقل فشار بر پیشرانه و مصرف سوخت ممکن شود. W126 در واقع خودروییست که با هدف آمد و شد در اتوبانهای سرعت آزاد آلمان ساخته شده و به همین دلیل توانایی رسیدن به سرعت هایی بسیار بالاتر از ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت – به عنوان حداکثر سرعت مجاز جادههای کشورمان- را نیز دارد، در واقع حتی ضعیف ترین نمونههای این خودرو یا نمونههای کاربراتوری ۲٫۸ لیتری نیز به راحتی یارای رسیدن به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را دارند و این سرعتی است که مالک خودرو بارها آن را تجربه کرده.
پیمایشگر جادهای
بدین ترتیب مشخص میشود که نباید از لقب W126 به عنوان AUTOBAHN CRUISER یا پیمایشگر جادهای تعجب کرد. این ماشین بیشتر از شهر و ترافیک برای این ساخته شده که در سرعتهای بالاتر از ۱۴۰ کیلومتر به سایرین چراغ بدهید و با طنینی آمیخته از قدرت و شکوه از هر خودرویی سبقت بگیرید.
احساس رانندگی با این مرسدس واقعا فوق العاده است و علیرغم کارکرد بسیار بالا و ۳۰ سال عمر، کوچکترین اثری از قدیمی بودن یا کهنگی قطعات فنی و ظاهری دیده و احساس نمی شود.
فشردن پدال گاز چنین مرسدس BENZ سنگین و طویلی مثل این است که هدایت یک هواپیمای مسافربری بزرگ و باشکوه و البته لوکس را به عهده داشته باشید. با تخت کردن پدال گاز، گیربکس چهار سرعته اتوماتیک با کمی مکث دنده را سنگین کرده و نشان درخشان مرسدس درست همزمان با غرش پیشرانه به سمت آسمان اوج میگیرد و لبخندی را بر لب سرنشینان مینشاند.
نرم و راحت
فنربندی چنین مرسدسی طبیعتا بیشتر کاراکتر نرم و راحت دارد تا خشک و اسپرت، اما در کمال شگفتی باید گفت که هندلینگ نیز در قیاس با وزن خودرو بسیار خوب به نظر میرسد و در هر سرعتی این احساس را به راننده القاء میکند که هر چهار چرخ به زمین چسبینده اند. این بنز همچون یک ناو عظیم الجثه موجهای مسیر را هضم و جذب میکند.
ترمزها نیز طبیعتا عملکردی در خور توجه، البته نه در حد و اندازه ۲۳۰ E تست شده در چند شماره قبل از خود به نمایش میگذارند و تمام اینها حاصل بیش از شش سال زمانی است که توسط تیم مهندسی مرسدس بنز در راستای توسعه و بهبود عملکرد و هندلینگ W116 و خلق پلت فرم این خودرو صرف شده است.
برخی از دلایل ستاره شدن:
بسیاری متخصصان دنیای خودرو بر این باروند که ماشین های ساخت دهه 80 و 90 میلادی قرن گذشته، تافته ای جدا بافته در تاریخ صنعت خودروسازی محسوب می شوند.
این دسته از خودروها حالا پس از گذشت حدود 30 سال در گروه کلاسیک مدرن قلمداد می شوند اما فارغ از سن و سال آنچه باعث تفاوت ساخته های اواخر قرن بیستم نسبت به خودروهای دیگر شده، نکات فنی و مهندسی مربوط به آن هاست.
مرسدس بنز W126 را می توان مثال کاملی از این دسته خودروها دانست، این مدل لقب پر فروش ترین مرسدس S CLASS تاریخ را نیز یدک می کشد و هنوز در برخی کشورها به عنوان خودرو تشریفات به کار گرفته می شود.
اما با توجه به پیشرفته دائمی مرسدس بنز چه نکته ای W126 را محبوب تر از اسلاف و نوادگانش کرده است؟ پاسخ را می توان در شرایط خاص بازار خودرو در دهه 80 و 90 میلادی و دانش فنی و مهندسی آن دوران یافت.
در آن سال ها هنوز برندهای نوظهوری نظیر لکسوس وارد بازی بزرگان صنعت خودرو نشده بودند و خودروسازانی چون مرسدس بنز و ب ام و از نظر قیمت گذاری و شرایط فروش تحت فشار رقبا قرار نداشتند، از این رو مرسدس بنز می توانست فارغ از نگرانی در مورد میزان فروش و قیمت تمام شده، تمام دانش و توان فنی و مهندسی خود را برای ساخت خودرویی بی رقیب با بیشترین کیفیت به کار گیرد.
از این زاویه شاید بی راه نباشد که کیفیت W126 را با خودرویی چون رولزرویس یا مرسدس می باخ های فعلی مقایسه کنیم. در آن دوران از خودروهای مصرفی با عمر محدود خبری نبود و بنز به راستی این مدل را با بالاترین استانداردهای کیفی قابل تصور تولید کرده و شاید به همین دلیل هم عمر و دوام و عملکرد W126 حتی از بسیاری خودروهای جدید نیز بالاتر است.
زاویه فنی و مهندسی W126 نیز به میزان توسعه علوم کامیپوتر و الکترونیک در زمان شکل گیری این محصول مربوط می شود. در سال های ابتدایی دهه 90 هنوز خودروها به شکل امروزی تحت تاثیر دانش الکترونیک قرار نگرفته بودند و اکثر بخش های مکانیکی در عمل از طراحی ساده تر و عمر بیشتری نسبت به خودروهای مُدرن برخوردارند.
تلفیق این دو عامل در کنار طراحی زیبا و با پرستیژ W126 باعث شده که کنار گذاشتن این خودرو برای بسیاری از مالکانش بسیار دشوار باشد.
W126 در کشورمان نیز محبوب است و این روزها با قیمت هایی در حدود 25 الی 100 میلیون تومان برای نمونه های بسیار معمولی تا کلکسیونی در بازار یافت می شود.
در واقع شاید بتوان این محصول را در میان 5 خودرو برگزیده تاریخ مرسدس بنز قلمداد کرد، نمادی تمام عیار از شکوه و مهندسی یک مرسدس بنز واقعی.
مرسدس بنز W126 300SE:
از سال 1972 و زمانی که شرکت مرسدس بنز مدل W116 را رسما به عنوان "کلاس اِس" معرفی کرد، مسیر تاریخ این سری از محصولات لوکس جهت تازهای به خود گرفت. اگرچه داستان کلاس اس (S-Class) بنز به بیش از نیم قرن پیش باز میگردد اما تاریخ هیچ یک از آنها تا به امروز منقضی نشده است. آنچه در ادامه این مقاله از خودروبانک میخوانید، بررسی یک دستگاه کلاس اس W126 300SE است که در وضعیت بسیار مناسبی نگهداری میشود.
یک اس کلاس واقعی
لوکسترین سری محصولات تولیدی مرسدس بنز در ابتدا با نام Sonderklasse به معنای "کلاس خاص/کلاس ویژه" از سال 1954 و با مدل W180 پونتون پا به عرصه حیات گذاشت. اما پیش از آن که نام رسمی S-Class ره به خود اختصاص دهد در سه نسل و شش مدل (W180-W128/W108-W109/W111-W112) به تولید رسید تا آنکه در سال 1972 و همزمان تولید سری چهارم با کد شناسایی W116، رسماً با عنوان اولین نسل از کلاس S در جهان معرفی شد که در ایران به "بنز شکاری" یا اِس شکاری" مشهور شده است.
سوا از اختلاف نظر و مباحث سلیقهای، در حقیقت این دومین نسل کلاس اس است که فرم دهنده شالوده سری خودروهای سواری لوکس مرسدس بنز است که امروزه به کلاس اس شناخته میشوند، کلاسی که در زمان تولید بین سالهای 1979 تا 1991 با کد شناسایی W126 شناخته میشد.
چرا W126؟
بسیاری از علاقمندان متعصب مدل به روزتر W140 (معروف به اتاق تانک) را آغازگر "هرآنچه اس کلاس امروز هست" میدانند و برخی دیگر با تعصب بر مدلهای کلاسیک بنز و بیان عناوین و القاب بزرگ مدلهای ابتدایی نظیر "پونتون" و "فین تِیل"، نمونههای وینتج را پایهگذار لوکسگرایی امروزی بنز کلاس اس میدانند. اما نباید فراموش کرد که اس کلاس ترکیبی از لوکسگرایی، ایمنی و آپشنهای رفاهی است و این ترکیب مهم ابتدا در W126 گرد هم آمد.
W126 جانشین برحق W116، در بدو ورود عنوان "خودرو برتر سال" را از نشریه ویلز (Wheels) از آن خود کرد. این مدل در مقایسه با W116 طراحی ارودینامیکی بهتری داشت و پیشرانه آلومینیومی آن از بلوک ضخیمتری بهره میبرد. مهندسی W126 این فرصت را به طراحان بنز داد تا کوپههای کلاس اس را مجدد روانه بازار کنند، کوپههایی که در زمره زیباترین و شکیلترین محصولات تاریخ بنز با کد C126 (مدل SEC) شناخته میشوند.
این اتاق اولین اتاق مرسدس بنز بود که در طول دوران تولید 12 ساله خود ویژگیهایی چون کیسه ایمنی هوا راننده بصورت استاندارد و کیسه ایمنی هوا سرنشین را به صورت آپشن سفارشی ارائه داد. همچنین آپشنهای رفاهی و ایمنی دیگری چون سیستم کنترل کشش (TCS)، سیستم پیش کشاننده کمربند ایمنی، گرم کن صندلیها و سیستم تهویه مطبوع دیجیتال نیز برای اولین بار بر W126 به بازار معرفی شدند.
همچنین لازم به ذکر است که آمار فروش کلی W126 در این دوازده سال تولید چیزی در حدود 892 هزار دستگاه و در نتیجه محبوبترین مدل از سری اس کلاس بنز تا کنون بوده است. از این رو بیدلیل نیست که W126 هسته درخت تنومندی تصور شود که امروز میوهاش ششمین نسل از کلاس اس است.
طراحی
ظاهر W126 حاصل نبوغ مغز پربار و دستان توانمند "برونو ساکو"، سرطراح ایتالیایی مرسدس بنز بین سالهای 1975 تا 1999 است. در وصف ساکو همین اندازه کفایت میکند که او طراح خودرو مفهومی-مهندسی C111، اسطوره سری SL-R129، زیبا رویانی چون S-W220 و SL-R230 است.
جای تعجب ندارد که W126 هم کلاسیک به نظر برسد و هم مدرن چرا که نه W116 است و نه W140! این مدل تلفیق زیبا و محافظهکارانهای از المانهای کلاسیک و نقوش ظریفی از مدرنیته است که در استفاده از طراحی همیشگی و سنتی بنز اما با گوشههایی خمیدهتر و ترکیب ضربهگیرهای دارای رنگ متضاد بر بدنه نمود پیدا میکند. پروژه W126 از همان ابتدا با نیت بهبود هندلینگ، سواری و میزان مصرف سوخت در دستور کار گرفت و طراحی دقیقتر آن به همراه تستهای انجام شده در تونل باد باعث دستیابی به کاهش 10 درصدی مصرف سوخت در مقایسه با مدل W116 شد.
نمای داخلی این اس کلاس شباهتهای ظاهری بسیار زیادی با W116 دارد. روکشهای پارچهای و تزئینات طرح چوب و فرمت کلی داشبورد، فرمان ساده چهار شاخ و مجموعه نشانگرهای سه گانه که همگی برند "مرسدس بنز" را به تصویر میکشند. با آن که نمونه مورد بررسی از نوع SE (نسخه محور کوتاه) است اما فضای نشیمن سرنشینان همانند همه مدلهای اس کلاس کاملاً باز و راحت است. اما فضای سرنشینان عقب بدون شک در مدل محور بلند (SEL) به شکل محسوسی بازتر و راحتتر است.
صندلیهای جلو این اس کلاس به خصوص قابلت تنظیم بصورت برقی در هشت جهت را دارد که با سیستم گرمکن دو مرحلهای برای سرنشینان جلو همراه شده است. چهار شیشه برقی، تنظیم برقی آینههای جانبی، شیبهداخ (سانروف درزبان آلمانی که در فارسی به شیبیداق یا شیویداق معروف است) و پرده شیشه عقب از دیگر آپشنهای رفاهی است که در اختیار راننده و سرنشینان قرار میگیرد.
مشخصات فنی
این اس کلاس دارای طولی برابر با 4995 تا 5020 میلیمتر (وابسته به مدل) و عرض و ارتفاع به ترتیب برابر با 1820 و 1430 میلیمتر است و وزن نهایی در حدود 1.6 تن دارد و از این جهت خودرو کوچک و سبک وزنی به حساب نمیآید.
پیشرانه به کار رفته در این خودرو 3 لیتری انژکتوری شش سیلندر خطی تک میل سوپاپ (SOHC/12 سوپاپ) با کد شناسایی M103 بهره میبرد که در مقایسه با نمونههای فراوانتر 2.8 لیتری شش سیلندر خطی موجود در کشور به مراتب کمیابتر است اما نه به کمیابی نمونههای V8. این پیشرانه به حجم دقیق 2960 سیسی با سیستم سوخترسانی انژکتوری پیوسته و ضریب تراکم 9.2 به 1، توان خروجی برابر با 177 اسب بخار در دور 5700 و گشتاور 255 نیوتنمتر را در دور 4400 (188 اسب بخار و 260 نیوتنمتر بدون کاتالیزور) دارد و میتواند تا محدوده قرمز 6200 دور در دقیقه سرعت بگیرد و این W126 را به حداکثر سرعت 210 کیلومتر بر ساعت برساند.
با مدنظر قرار دادن تنوع پیشرانههای شش و هشت سیلندر ارائه شده در W126، نمونه 3 لیتری بنزینی این مدل، پیشرانه متوسط سری شش سیلندر به حساب میآید و عنوان قدرتمندترین پیشرانه این سری اس کلاس به پیشرانه 5.5 لیتری V8 تک میل سوپاپ (16 سوپاپ) با کد شناسایی M117 به قدرت 296 اسب بخار و گشتاور 455 نیوتنمتری میرسد که شتاب 0 تا 100 کیلومتر برساعت 6.9 ثانیهای و حداکثر سرعت 250 کیلومتر بر ساعت را برای این لوکس دوست داشتنی به ارمغان میآورد.
W126 با دو گیربکس 4 سرعت اتوماتیک یا 5 سرعت دستی ارائه میشد که در ایران نیز نمونههای 2.8 لیتری (280S) بیشتر با گیربکس 5 سرعته دستی دیده میشوند. اما گیربکس به کار رفته در این بنز از نمونه 4 سرعته اتوماتیک است که به کمک سنسور سطحنگار یا توپوگراف از شتابگیری خودرو در سرپایینی و پس زدن آن در سربالایی جلوگیری میکند. همچنین این گیربکس در برخی مدلها به گونهای برنامهریزی شده است که حرکت از دنده دو آغاز شود تا ضمن پیشگری از هرگونه هرزگردی سواری نرم و راحتی را ارائه دهد. البته این ویژگی در W126 های سفارش اروپا از طریق یک کلید مخصوص قابل روشن و خاموش شدن است تا راننده بتواند از سواری پرشتابتر در دنده یک نیز بهرهمند شود.
همچنین لازم به ذکر است که سیستم کروز کنترل موجود در این خودرو نیز با همان سنسور سطحنگار هماهنگ است تا بدون انتقال حس ضربه به سرنشینان خودرو با کنترل دقیق دریچه گاز اقدام به حفظ سرعت خودرو در بازه تعیین شده کند.
سیستم تعلیق
سواری نرم و راحت همیشگی کلاس اس به کمک سیستم تعلیق نسبتاً پیچیده آن در مقایسه با رقبا به دست میآید. این سیستم تعلیق در هر چهار چرخ از نوع مستقل مک فرسون اما از نوع پیچیدهتر نسبت به نوع استرات است که به دلیل داشتن تعداد بیشتر بوشها هزینه تعمیرات و نگهداری بالاتری نیز به همراه دارد. محور عقب اس کلاس از مدل W116 به بعد به نوع 3 تکه ارتقا پیدا کرد تا بتواند مکانیزم تعلیق مستقل را پذیرا باشد. به همین جهت در این خودرو نیز دیفرانسیل به اتاق پیچ شده و ثابت است و پلوسها آزادانه به پشت چرخ عقب متصل شده و خبری از پوسته دیفرانسیل نیست.
سیستم تعلیق مشهور بادی/هیدرولیکی بنز معروف به سیستم تعلیق هیدرونئوماتیک (هیدروپنوماتیک در فارسی) با قابلیت تنظیم ارتفاع اتوماتیک که برای اولین بار در مدل 450 SEL 6.9 اتاق W116 عرضه شد نیز به مدلهای خاص و قدرتمند W126 راه یافت. این سیستم تعلیق که قابلیت تنظیم در سه سطح از پیش تعیین شده را داشت به دلیل گران قیمت بودن تنها در نمونههای مدل بالا و قدرتمند W126 ارائه شد و متاسفانه هرگز به بازار آمریکای شمالی راه نیافت.
W126 در بازار امروز ایران در نمونههای 2.8 لیتری کمآپشن (دنده دستی، شیشه دستی، فاقد صندلیهای برقی و شیبهداخ) هنوز هم قیمت مناسبی دارد و میتواند جایگزین بسیار خوبی برای زبالههای چینی این روزهای بازار خودرویی کشور باشد. اگرچه رانندگی روزمره با چنین خودرویی به دلیل هزینهبردار بودن نمیتواند توصیه مناسبی باشد اما قطعاً میتوان به عنوان خودرو کلاسیک و دوم یک خانواده ماشینباز به خوبی نقش ایفا کند.
در صورت داشتن بودجهای فراتر از 200 تا 250 میلیون تومان در وضعیت امروزی بازار خودرو کشور میتوان W140 را به مراتب گزینهای بهتر، لوکستر و شیکتری دانست اما W126 هنوز هم گزینه دردسترستر و مناسبتری به شمار میآید که یک بنزباز نمیتواند به سادگی از آن گذر کند.
مرسدس بنز W126 300SE | |
مثبت | پرستیژ بالا، ترکیب مدرنیته و سنت، سواری و رخ جاذب توجه، اعتبار جهانی برند، تنوع آپشن های ایمنی و رفاهی |
منفی | هزینه بالای نگهداری، حساسیت در تملک برای حفظ سلامت ظاهری، قیمت بالا قطعات تزئینی |
پایان سخن
اگر بخواهیم از میان تمام خودروهای تاریخ، تعدادی را به عنوان برترین کلاسیکهای مناسب برای رانندگی و مسافرت آخر هفته معرفی کنیم، بی شک این مدل جاویدان از مرسدس بنز S CLASS در ردههای بالای فهرست جای میگیرد.
W126 از بسیاری جهات خودرویی بی رقیب است که نه تنها طویل ترین دوران تولید در میان تمام مدلهای S CLASS را با چهارده سال تولید بی وقفه از آن خود کرده، بلکه حتی با گذشت بیش از ۳۰ سال همچنان از نظر پرستیژ، کیفیت سواری و شرایط نگهداری نیز حرفهای بسیاری برای گفتن دارد و حتی با بسیاری خودروهای جدید و مدرن قابل قیاس است.
این خودرو را علیرغم قیمت بالای قطعات یدکی، میتوان یکی از با دوام ترین مرسدسهای تمام ادوار نامید و همین موضوع باعث شده که بسیاری دولتهای تمایلی به بازنشسته کردن W126 از سمت خودرو ویژه تشریفات نداشته باشند. ماشین خارق العادهای که به زیبایی هرچه تمام تر گذشته و حال را بهم گره میزند و معجونی از اصالت، قدرت و کیفیت را به راکبین خود هدیه میدهد.
Wikipedia:
Mercedes-Benz W126
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to navigationJump to search
For complete overview of all S-Class models, see Mercedes-Benz S-Class.
Mercedes-Benz W126OverviewManufacturerProductionAssemblyDesignerBody and chassisClassBody styleLayoutRelatedPowertrainEngineTransmissionDimensionsWheelbaseLengthWidthHeightChronologyPredecessorSuccessor
![]() 1984 Mercedes-Benz 380 SE (W126) | |
Daimler-Benz | |
December 1979 – April 1992 sedan) September 1981 – October 1991 coupé) 1994 (sedan, South Africa) | |
Germany: Sindelfingen Malaysia: Johor Bahru (OASB South Africa: East London | |
Bruno Sacco sedan: 1975, 1976; coupe: 1977 | |
Full-size luxury car Grand tourer C126 | |
4-door sedan door coupé C126 | |
FR layout | |
Monteverdi Tiara | |
engine: 3.0 L OM617 diesel 2.6 L M103 2.8 L M110 3.0 L M103 V8 3.8 L M116 4.2 L M116 5.0 L M117 5.5 L M117 | |
4-speed 4G-TRONIC automatic 4-speed manual 5-speed manual | |
Sedan (SWB): 2,935 mm (115.6 in) Sedan (LWB): 3,075 mm (121.1 in) Coupe: 2,850 mm (112.2 in) | |
Sedan (SWB): 4,995–5,020 mm (196.7–197.6 in) Sedan (LWB): 5,135–5,160 mm (202.2–203.1 in) Coupe: 4,910–4,935 mm (193.3–194.3 in) | |
Sedan: 1,820 mm (71.7 in) Coupe: 1,828 mm (72.0 in) | |
Sedan (SWB): 1,430–1,437 mm (56.3–56.6 in) Sedan (LWB): 1,441 mm (56.7 in) Coupe: 1,406 mm (55.4 in) | |
Mercedes-Benz W116 (sedan) Mercedes-Benz C107 (coupé) | |
Mercedes-Benz W140 Mercedes-Benz C140 (coupé) |
The Mercedes-Benz W126 is a series of S-Class automobiles manufactured by Mercedes-Benz between 1979 and 1992. Premiering in September 1979 as the successor to the W116 line, the W126 was the second generation to officially bear that prestigious designation, an abbreviation for the German Sonderklasse or "special class." It introduced many Mercedes-Benz safety innovations, including the first seatbelt pretensioners.[2]
The W126 was initially offered with straight-six, V8, and a turbocharged diesel engine for the sedan. A C126 2-door coupé versions was introduced in September 1981.
The W126's twelve-year production run between 1979 and 1991 was the longest of any S-Class generation since that designation began to be used by the company in the 1970s, an homage to the first "S" designated top-class models, the mid-1950s 300 S and 300 Sc.[2][3]
Following the debut of the 1970s generation W116 (which also included the limited-production Mercedes-Benz 450 SEL 6.9), Mercedes-Benz began plans for the next-generation S-Class model in October 1973. Codenamed "project W126,"[2] the project had specific goals: an improved ride, better handling, and improved fuel efficiency.[3] These improvements were aimed at helping retain the S-Class' market leadership as the world's best-selling prestige luxury sedan.[2] Mercedes-Benz had made fuel efficiency an especially pertinent goal (named "Energy Program"),[4] even in the large V8 engined versions of the S-Class.
In terms of the body design, the objective of the W126 design team, led by Mercedes-Benz's Bruno Sacco, was to produce a car that was sleeker and more aerodynamic than the previous model. The application of lighter materials and alloys combined with thorough wind tunnel testing to reduce overall drag meant the car consumed about 10% less fuel than its predecessor.[3]
After six years of development, the W126 was formally introduced at the Internationale Automobil-Ausstellung (International Motor Show, or IAA) in Frankfurt on September 1979.[5] The initial lineup featured seven models in standard (SE S-Klasse-Einspritzmotor, SD S-Klasse-Diesel) and long (SEL, SDL) wheelbase sedan body styles: the 280 SE/SEL, 380 SE/SEL, 500 SE/SEL and 300 SD. Technically, the long-wheelbase (SEL) variants were codenamed V126, but this was not popularly known.[2] In 1981, the coupé version C126 (SEC, acronym for (German) S-Klasse-Einspritzmotor-Coupé) of the W126 S-Class premiered at the IAA with the 500 SEC model. In 1981, Wheels Magazine selected the W126 model 380 SE as its Car of the Year.[6]
Although the top of range Mercedes-Benz 450 SEL 6.9 of the previous generation was not directly replaced, the W126 carried forward the hydropneumatic suspension of the 6.9 as an option on the 500 SEL and later on 420 SEL and 560 SEL models.
Four years after the introduction of the fuel-efficiency "Energy Program," the model range had been reworked completely. In September 1985, again at the IAA in Frankfurt, the reworked model range was reintroduced. Apart from visual changes to the bumpers, side covers and larger 15 inch wheels with a new design on the hubcaps and alloys (optional), there where a number of technical upgrades as well as changes made to the available collection of engine variants was most visible. Two newly constructed 6-cylinder engines and new 4.2- and 5.6-litre V8s were added, and other engines were further upgraded.
The W126 generation was replaced by the W140 in 1991, although a satellite factory in South Africa is known to have continued production until 1994. The different body styles of the W126 S-Class achieved a combined sales total of 892,123 units (818,063 sedans and 74,060 coupés), making the W126 the most popular S-Class ever produced
Facelift Mercedes-Benz 560 SEL (V126)
From 1973 to 1975, Mercedes-Benz designers worked on the successor to the W116. In December 1975, after several design concepts being presented, the design for the W126 S-Class was approved and frozen in 1976.[7] Design work on the coupe began immediately afterward, being finalized in 1977. It signaled a new era for Mercedes-Benz design; the aesthetics of which set the tone for the entire lineup in the subsequent decade. Indeed, in the automotive industry, the W126 had a significant influence on international car design theory and execution well into the 1990s.
Compared to its predecessor, the W116, the W126 featured improved aerodynamics (with a drag coefficient of Cd 0.36 for the sedans, 0.34 for the coupés).[2] For the first time, and to the consternation of some of the marque's traditionalists, the W126 was the first Mercedes not to come equipped with traditional chrome bumpers. In their place, polyurethane deformable bumpers were used, and visually aligned with body panels.[3] Design patents were first filed on March 3, 1977 and later on September 6, 1977 at the United States Patent Office.[8]
In 1985, Mercedes-Benz issued a facelift for the 126 series cars; revised bumpers, body side protection mouldings, and wheel designs differentiated the updated models. The 14" so-called "Bundt" rims more or less standardized throughout the MB family since 1969 were replaced with the 15-slot flat-faced silver painted alloy rims that would carry the entire Mercedes-Benz line into the early 1990s.
The interior featured pleated leather on the doors and leather seats in the North American markets; while global markets were also offered Velour seats. Zebrano wood trim was used on all S-Class models during the first phase of the generation's run (1979-1985) with Burl Walnut featured in the flagship models in the second phase (1986-1991) the 560SEC and 560SEL.
Pre-facelift Mercedes-Benz W126 380 SE (standard wheelbase version)
Facelift Mercedes-Benz 560 SEL V126 (long-wheelbase version)
Facelift 1989 Mercedes-Benz 300 SE
Pre-facelift Mercedes-Benz C126 SEC (coupe)
Pre-facelift Mercedes-Benz C126 SEC (coupe)
Facelift Mercedes-Benz C126 SEC (coupe)
Facelift Mercedes-Benz C126 SEC (coupe)
The W126 series (named in accordance to their engine size) initially included the 280, 300, 380, and 500 series models. Following the first S-Class mid-cycle refresh, the W126 series included 260, 300, 350, 420, 500, and 560 models. Variants included SE (standard wheelbase), SEL (long-wheelbase), SEC (coupé), and diesel models (SD and SDL).
YearsModelChassisEngineMarketBuilt
1979–1985 | 280 S | W126.021 | M110.924 2.8 L I6 carburetor | N/A in US | 42,996 |
1979–1985 | 280 SE | W126.022 | M110.989/ M110.987 2.8 L I6 | N/A in US | 133,955 |
1979–1985 | 380 SE | W126.032 | M116.963 3.8 L V8 | 58,239 | |
1979–1985 | 500 SE | W126.036 | M117.963 5.0 L V8 | N/A in US & AU | 33,418 (79–91) |
1980–1985 | 280 SEL | W126.023 | M110.989/M110.987 2.8 L I6 | N/A in US | 20,655 |
1980–1985 | 300 SD | W126.120 | OM617.951 3.0 L I5 | US & CA only | 78,725 |
1980–1985 | 380 SEL | W126.033 | M116.963 3.8 L V8 | 27,014 | |
1980–1985 | 500 SEL | W126.037 | M117.963 5.0 L V8 | 72,733 (80–91) | |
1980–1985 | 500 SEC | W126.044 | M117.963 5.0 L V8 | 30,184 (80–91) | |
1981–1985 | 380 SEC | W126.043 | M116.963 3.8 L V8 | 11,267 | |
1985–1991 | 260 SE | W126.020 | M103.941 2.6 L I6 | N/A in US & AU | 20,836 |
1985–1991 | 300 SE | W126.024 | M103.981 3.0 L I6 | 105,422 | |
1985–1991 | 420 SE | W126.034 | M116.965 4.2 L V8 | N/A in US | 13,996 |
1985–1991 | 420 SEL | W126.035 | M116.965 4.2 L V8 | 74,017 | |
1985–1991 | 420 SEC | W126.046 | M116.965 4.2 L V8 | N/A in US | 3,680 |
1985–1991 | 500 SE | W126.036 | M117.965 5.0 L V8 | N/A in US | |
1985–1991 | 500 SEL | W126.037 | M117.965 5.0 L V8 | N/A in US | |
1985–1991 | 500 SEC | W126.044 | M117.965 5.0 L V8 | N/A in US | |
1985–1991 | 560 SEL | W126.039 | M117.968 5.5 L V8 | 75,071 | |
1985–1991 | 560 SEC | W126.045 | M117.968 5.5 L V8 | 28,929 | |
1985–1993 | 300 SEL | W126.025 | M103.981 3.0 L I6 | 40,956 | |
1986–1987 | 300 SDL | W126.125 | OM603.961 3.0 L I6 | US & CA Only | 13,830 |
1988–1991 | 560 SE | W126.038 | M117.968 5.5 L V8 | N/A in US & AU | 1,251 |
1991 | 350 SD | W126.134 | OM603.97 3.5 L I6 | US & CA Only | 2,066 |
1990–1991 | 350 SDL | W126.135 | OM603.97 3.5 L I6 | US & CA Only | 2,925 |
Saloon Total[9] | 818,105 | ||||
Coupe Total[9] | 74,060 |
Sedan (short-wheelbase) | 2,935 mm (115.6 in) | 4,995–5,020 mm (196.7–197.6 in) | 1,820 mm (71.7 in) | 1,430–1,437 mm (56.3–56.6 in) | 1,600 kg (3,527 lb) |
Sedan (long-wheelbase) | 3,075 mm (121.1 in) | 5,135–5,160 mm (202.2–203.1 in) | 1,820 mm (71.7 in) | 1,441 mm (56.7 in) | 1,600 kg (3,527 lb) |
Coupe | 2,850 mm (112.2 in) | 4,910–4,935 mm (193.3–194.3 in) | 1,828 mm (72.0 in) | 1,406 mm (55.4 in) | 1,610 kg (3,549 lb) |
Features[edit]
Novel luxury features/options included the following safety, comfort, and technological features. While almost all of these features are available on modern luxury cars today, each in its own right was considered very significant in the 1980s. The harmonious and "matter-of-fact" way which these were combined, as well as their renowned durability, has added to the appeal of W126.
Safety[edit]
Late model W126 with Airbag, leather seats, and Burlwood interior wood trim. Left hand Drive.
- Airbags, as an additional measure of occupant protection. The driver side airbag premiered on 1981 models, as an optional extra (standard from 1985 on 500 SEL and 500 SEC), and the passenger side airbag premiered in 1987 and became available in February 1988 (as an optional extra; due to its expense, few early production W126 cars were thus equipped). The passenger side airbag became standard in 1988 for the 1989 U.S. V8 models and was made standard in 1990 for all 1991 models.[3]
- Traction control system (TCS), also known as Acceleration Slip Regulation (ASR) to prevent wheelspin (a Mercedes-Benz first). Available only on European models from 1989 until the model year 1991, when it was introduced on 560 SEL and SEC models in the United States for that last production year only.
- Seat belt pretensioners ETR enabled all seat belts (with exception of rear centre lap belt on sedans) to tighten when the car sensed conditions that could lead to an accident (such as sudden, forceful braking).
- Anti-lock braking system (ABS) (as introduced by its predecessor, the W116) was optional until 1985 except on premier 500 SEL and 500 SEC models.
- Crumple zones front and rear which absorbed impact energies, reducing passenger injury.
- Fluted taillights continuing the design pioneered on the W116, a design that helped maximise visibility of taillights from behind the car even when extremely dirty
- A third brakelight from 1985 on US-model cars, which provided a third brake lamp in the center of the rear windscreen as a safety feature.
- Use of high strength low alloy steel (HSLA) in its construction
Comfort and convenience[edit]
Early model W126 without airbag, MB-Tex seats, and Zebrano interior wood trim. Right Hand Drive.
Courtesy lights on the underside of the doors, to enable the occupant to see the ground when exiting the vehicle in the dark. And on sedan models, individual, rear cabin reading lamps aimed at the rear-seat occupants' laps so as to avoid distracting the driver at night.
Eight-way powered, dual stage heated front seats, with two setting memory functions for both front occupants to retain positions of power adjustable steering column and seat position for driver; and seat position for front passenger. The seat heaters were standard on the 560 SEL/SEC, and an option on other models. Later-production (post-facelift) models so equipped had higher wattage heated seats, as compared to earlier models.
- Two-way powered, dual stage heated rear "Chesterfield" bench seat (pre-1990 SELs) with four-way manually adjustable rear headrests that was standard on flagship 500 SEL and 560 SEL models.
- As an option on the 500 SEL and 560 SEL, individual, power adjustable rear seats were provided with a burl walnut grained centre console that replaced the centre seat to allow for a 2 + 2 seating format.
- An optional fully automatic climate control system that used an interior temperature sensor to more accurately climatize the cabin. This sensor was mounted overhead (near the sunroof switch) so that when the roof was open, the sensor would detect cool air-flow and call upon the system to adjust heat flow accordingly.
- Exterior temperature sensor with LCD display set in main instrument console below the speedometer to inform the driver of exterior conditions. This was delineated in Fahrenheit for US-market cars, and in Celsius for the rest of the world.
Drivetrain technologies[edit]
- Four-speed automatic transmission with a topographical sensor that monitored the vehicle's position (whether on an incline or decline) and gas pedal position. The result was an extraordinary capacity to "hold back" acceleration when coasting downhill. Additionally, the flagship offered a hill hold feature that maintained the vehicle's position after coming to a complete stop on a steep incline. The transmission was programmed to start in second gear so as to permit smooth, drama-free launches. Second gear start could be switched on and off in European models with a S/W switch to allow more performance orientated driving versus winter driving.
- The W126 carried forward the self-leveling hydropneumatic suspension of the W116 450 SEL 6.9 model. There were two versions of the self-leveling suspension for the sedan: a rear only hydraulic suspension using two nitrogen ballasts to automatically level the car, and a four-wheel hydraulic leveling system that could be set in three positions. The coupés were only available with the rear-leveling from the factory. In the US, rear-leveling was standard on both the 560 SEC and the 560 SEL, and optional on the 500 SEC and SEL. The four-wheel hydraulic leveling system was never made available for North American-market cars.
- Cruise control that used the transmission's topographical sensor to appropriately add and cut back the throttle fluidly as needed in order to maintain the desired set speed. The result was a cruise control that was free of the sudden throttle inputs and undesired downhill excess speed that plagued many contemporary cruise control systems.
In September 1985, two newly constructed SOHC 2 valves per cylinder inline-six engines, M103 (already used in the new mid-sized Mercedes-Benz W124 series), replaced the 2.8-litre DOHC M110 engines. The carburetted version was replaced by a 2.6-litre fuel injection engine, while the 3.0-litre version replaced the fuel injected M110. Also new was a 4.2-litre V8 engine, designed to replace the 3.8-litre version used in the W126 sedans, coupés, and the SL-Class. The 5.0-litre engine was modified to receive electronic ignition system and in form of the Bosch KE-jetronic electronic-mechanical fuel injection. Performance was increased to 245 hp (183 kW). An ECE version of the 5.0-litre M117 V8 engine was also available from September 1987 with a power output of 265 hp (198 kW)
The largest new V8 engine was the 5.5 L (5,547 cc) that was a further development from the 5-litre version. An increased stroke of 94.8 mm (3.73 in) resulted in an increased peak power output of 272 hp (203 kW). There was a higher compression ratio of 10:1 version available, if required, that produced 300 PS (296 bhp; 221 kW) at 5000 rpm and 455 N⋅m (336 lbf⋅ft) at 3750 rpm of torque.[13] This version was only available without catalytic converter. But even without the catalytic converter this ECE version, as it was known, would meet the emission requirements of the European community.
A 3.0-litre inline-five cylinder turbo diesel was offered from 1981–1985 in North America. In 1986, the 300SD was replaced with the 300SDL. It was part of the second generation of W126 model lineup. The five-cylinder engine was replaced with the new inline six-cylinder engine and the engine was only offered in long-wheelbase. The new engine had 148 hp (110 kW) compared to 125 hp (93 kW) of the previous version. California specification 1986 and all 1987 cars were the first diesel cars to have a diesel particulate filter. This early implementation did not hold up under normal use, and was replaced by a standard diesel oxidization catalyst in the course of a recall.
2.6 12V | I6 | 166 PS (122 kW; 164 hp) | 228 N⋅m (168 lb⋅ft) | 205 km/h (127 mph) | From MY 1986 | |
2.6 12V* | I6 | 160 PS (118 kW; 158 hp) | 220 N⋅m (162 lb⋅ft) | 205 km/h (127 mph) | From MY 1986 | |
2.8 12V carb. | I6 | 156 PS (115 kW; 154 hp) | 223 N⋅m (164 lb⋅ft) | 11.0s | 200 km/h (124 mph) | MY 1980–1985 |
2.8 12V inj. | I6 | 185 PS (136 kW; 182 hp) | 240 N⋅m (177 lb⋅ft) | 10.0s | 210 km/h (130 mph) | MY 1980–1985 |
3.0 12V* | I6 | 180 PS (132 kW; 178 hp) | 255 N⋅m (188 lb⋅ft) | 210 km/h (130 mph) | From MY 1986 | |
3.0 12V | I6 | 188 PS (138 kW; 185 hp) | 260 N⋅m (192 lb⋅ft) | 210 km/h (130 mph) | From MY 1986 | |
3.8 16V | V8 | 218 PS (160 kW; 215 hp) | 299 N⋅m (221 lb⋅ft) | 215 km/h (134 mph) | MY 1980–1981 | |
3.8 16V | V8 | 204 PS (150 kW; 201 hp) | 315 N⋅m (232 lb⋅ft) | 9.3s | 205 km/h (127 mph) | MY 1982–1985 |
4.2 16V* | V8 | 204 PS (150 kW; 201 hp) | 310 N⋅m (229 lb⋅ft) | 210 km/h (130 mph) | MY 1986 | |
4.2 16V | V8 | 218 PS (160 kW; 215 hp) | 330 N⋅m (243 lb⋅ft) | 9.0s | 218 km/h (135 mph) | MY 1986 |
4.2 16V* | V8 | 224 PS (165 kW; 221 hp) | 325 N⋅m (240 lb⋅ft) | 8.3s | 218 km/h (135 mph) | From MY 1987 |
4.2 16V | V8 | 231 PS (170 kW; 228 hp) | 335 N⋅m (247 lb⋅ft) | 8.1s | 222 km/h (138 mph) | From MY 1987 |
5.0 16V | V8 | 223 PS (164 kW; 220 hp) | 365 N⋅m (269 lb⋅ft) | 8.0s | 220 km/h (137 mph) | From MY 1986 |
5.0 16V | V8 | 240 PS (177 kW; 237 hp) | 402 N⋅m (296 lb⋅ft) | 225 km/h (140 mph) | MY 1980–1981 | |
5.0 16V | V8 | 231 PS (170 kW; 228 hp) | 405 N⋅m (299 lb⋅ft) | 8.1s | 220 km/h (137 mph) | MY 1982–1985 |
5.0 16V | V8 | 245 PS (180 kW; 242 hp) | 400 N⋅m (295 lb⋅ft) | 7.6s | 230 km/h (143 mph) | MY 1986 |
5.0 16V* | V8 | 223 PS (164 kW; 220 hp) | 358 N⋅m (264 lb⋅ft) | 220 km/h (137 mph) | MY 1986 | |
5.0 16V* | V8 | 252 PS (185 kW; 249 hp) | 390 N⋅m (288 lb⋅ft) | 7.5s | 230 km/h (143 mph) | From MY 1987 |
5.0 16V | V8 | 265 PS (195 kW; 261 hp) | 405 N⋅m (299 lb⋅ft) | 7.3s | 235 km/h (146 mph) | From MY 1987 |
5.5 16V* | V8 | 242 PS (178 kW; 239 hp) | 390 N⋅m (288 lb⋅ft) | 7.6s | 228 km/h (142 mph) | MY 1986 |
5.5 16V* | V8 | 279 PS (205 kW; 275 hp) | 430 N⋅m (317 lb⋅ft) | 7.2s | 240 km/h (149 mph) | From MY 1987 |
5.5 16V | V8 | 272 PS (200 kW; 268 hp) | 421 N⋅m (311 lb⋅ft) | 250 km/h (155 mph) | MY 1986 | |
5.5 16V RÜF | V8 | 300 PS (221 kW; 296 hp) | 456 N⋅m (336 lb⋅ft) | 250 km/h (155 mph) | From MY 1987 | |
5.5 16V ECE | V8 | 300 PS (221 kW; 296 hp) | 455 N⋅m (336 lb⋅ft) | 6.9s | 250 km/h (155 mph) | MY 1986/87 |
3.0 TD | I5 | 125 PS (92 kW; 123 hp) | 250 N⋅m (184 lb⋅ft) | 15.2s | 175 km/h (109 mph) | MY 1980–1985 |
3.0 TD | I6 | 150 PS (110 kW; 148 hp) | 273 N⋅m (201 lb⋅ft) | 12.5s | 195 km/h (121 mph) | MY 1986/87 |
3.5 TD | I6 | 136 PS (100 kW; 134 hp) | 310 N⋅m (229 lb⋅ft) | 13.0s | 175 km/h (109 mph) | MY 1990/91 |
Mercedes-Benz W126 six-door stretch limousine
AMG offered body kits for all W126 models, as well as a widebody kit for the coupé. AMG also offered many levels of engine tuning, but was most famous for the DOHC 6.0-litre engine, based on the original 117.968 engine. Also offered was a Gleason Torsen differential in varying ratios, manual transmission (extremely rare), and various TV/radio consoles.
A variety of coachbuilders offered convertibles based on the SEC (coupé) model. Caruna of Switzerland also offered a full four-door convertible based on the SEL (but using the SE's shorter rear doors). One of these still belongs to Dutch Royal Family, who use it at their resort in Porto Ercole, Italy.[16]
Like the current model S-Guard, specially modified W126 S-Class models were produced for the transport of dignitaries and world leaders. Among the modifications made included a wheelbase stretch, bulletproof glass, and armored body panels.
Grey-market Mercedes-Benz 500 SE
The 500 SEL has an interesting place in U.S. automotive history, since American demand for this particular car was high, it drove the establishment of a large grey market. The 380 SE/SEL/SEC was perceived as underpowered by American standards, according to contemporary reports, thus driving up demand for the more powerful version that was the 500. Approximately 22,000 units per year of grey market Mercedes-Benz (including the 500 SE/SEL) were sold in the early 1980s, according to contemporary reports in the Los Angeles Times.[17]
Two AMG-modified 500 SEC cars raced at the 1989 24 Hours of Spa. Both cars failed to finish, with one suffering gearbox issues, while the other had issues with the rear axle.[18]
The W126 S-Class achieved several awards during its production period. The W126 model 300 SD was the Motor Trend Import Car of the Year in 1981. The W126 model 380 SE was the Wheels Magazine Car of the Year in 1981,[6] the W126 was awarded the U.S. Highway Loss Data Institute "Safest Passenger Car of the Year" in 1988 and 1989,[2] and the W126 was the third-ranked luxury vehicle in J.D. Power's 1990 Initial Quality Survey (IQS).[19] In 1987, 1988, 1989, and 1990, with the W126 S-Class leading its sales, Mercedes-Benz received the highest customer ratings in the J.D. Power Sales Satisfaction Index.[20]
The W126 series of S-Class has been the most popular S-Class on record in terms of units produced. The W126's 12-year production run was longer than any S-Class before or since. The additional production of W126 models until 1994 in South Africa following the debut of the W140 S-Class in 1991 was a testament to the W126's popularity in the export market. Many W126s have been prominently featured in films long after production ended.[21] Many world leaders of the time could be seen being driven around in a W126. Nelson Mandela owned a red 500 SE.[22] Saddam Hussein used to himself drive at least one made to order flame throwing, armoured 560 SEL.[23] Even today, many countries use this particular model for the transportation of heads of state.
- ^ Leeps (1989-06-04). "Rust Busters". New Straits Times. Retrieved 2015-05-03.
- ^ Jump up to:a b c d e f g "Ian Dunross Mercedes-Benz W126 S-class Homepage". Archived from the original on 2007-08-06. Retrieved 2007-05-15.
- ^ Jump up to:a b c d e "S-Klasse Club information". Archived from the original on 2007-09-28. Retrieved 2007-05-13.
- ^ "The unofficial W126 homepage – model history". Home.concepts.nl. Archived from the original on 1999-03-02. Retrieved 2011-10-16.
- ^ Rombauts, Walter, ed. (1979-09-15). "Salon van Frankfurt is aanklacht tegen politieke machthebbers" [Frankfurt Show is an indictment of political leaders]. Keesings Auto Magazine (in Dutch). Antwerp, Belgium. 2 (17): 16–18.
- ^ Jump up to:a b Gable, Chris (2008-09-04). "Wheels' COTY the real McCoy". Archived from the original on 2007-09-27. Retrieved 2007-05-15.
- ^ "The Facts". Archived from the original on 2013-06-16. Retrieved 2013-05-02.
- ^ http://www.google.com/patents/USD258425
- ^ Jump up to:a b All figures for saloon and coupé according to: Oswald, Werner (2001). Deutsche Autos 1945–1990, vol.4. Stuttgart: Motorbuch Verlag. pp. 112–113. ISBN 3-613-02131-5. and Kittler, Eberhard (2001). Deutsche Autos seit 1990, vol.6. Stuttgart: Motorbuch Verlag. p. 190. ISBN 3-613-02052-1.
- ^ "W126 SE @ carfolio". Carfolio.com. 2009-01-22. Retrieved 2011-10-16.
- ^ "W126 SEL @ carfolio". Carfolio.com. 2009-01-23. Retrieved 2011-10-16.
- ^ "W126 SEC @ carfolio". Carfolio.com. 2008-04-03. Retrieved 2011-10-16.
- ^ "1986 Mercedes-Benz 560 SEC Automatic C 126 C 126 E 56". Carfolio.com. 2013-06-19. Retrieved 2018-08-06.
- ^ All data except acceleration and top speed figures according to: Oswald, Werner (2001). Deutsche Autos 1945–1990, vol.4. Stuttgart: Motorbuch Verlag. pp. 112–124. ISBN 3-613-02131-5.
- ^ "Transco Bremen Stretch Limousine 1000SEL". 1000SEL.com. Retrieved 5 March2011.
- ^ Karssen, Wouter (2009-06-16). "Juultje had smaak: Mercedes-Benz 380 SEL Caruna"[Juultje had taste] (in Dutch). Autoblog.nl. Retrieved 2014-08-08.
- ^ Dean, Paul. Wheeling-Dealing Gray Market Hits the Skids Bad Publicity, Corporate Action, Legislation Put Brakes on Car Conversions. The Los Angeles Times, July 11, 1986
- ^ "Mercedes-Benz 500SEC – Complete Archive". Racing Sports Cars. Retrieved 2011-10-16.
- ^ Lexus No. 1 in New-Car Quality Survey, The Los Angeles Times, Jul 4, 1990 (Versus an average of 140 problems per 100 cars, the S-Class averaged 74.5, behind only the Mercedes-Benz E-Class and Lexus LS)
- ^ Sanchez, Jesus. Mercedes Still Ranks No. 1 in Poll of New Car Buyers. The Los Angeles Times, August 8, 1990
- ^ "S-Klasse Club buying advice". Archived from the original on 2007-06-25. Retrieved 2007-05-13.
- ^ http://jalopnik.com/the-story-of-the-special-mercedes-s-class-made-for-nels-1478020750
- ^ Apuzzo, Matt (2006-05-21). "US agents seize 'Saddam Hussein's car'". Mail & Guardian. Johannesburg, South Africa: M & G Media. Retrieved 2014-10-30.
Bibliography[edit]
General[edit]
- Alder, Trevor (1996). Mercedes-Benz S-Class Saloons, 1972–91: Road Tests & Articles. Transport Source Books. ASIN B005U5LANQ.
- Barrett, Frank (1998). Illustrated Buyer's Guide Mercedes-Benz. Motorbooks International Illustrated Buyer's Guide series (2nd ed.). Osceola, WI, USA: MBI Publishing. ISBN 0760304513.
- Clarke, R.M., ed. (2001). Mercedes S-Class Limited Edition Extra 1980–91. Road Test Series. Cobham, Surrey, UK: Brooklands Books. ISBN 1855205815.
- Clarke, R.M., ed. (2007). Mercedes AMG Gold Portfolio 1983-1999. Road Test Portfolio Series. Cobham, Surrey, UK: Brooklands Books. ISBN 9781855207455.
- Engelen, Günter (2002). Mercedes-Benz Personenwagen Band 3 Seit 1986 [Mercedes-Benz Passenger Cars Volume 3 Since 1986]. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613021692. (in German)
- Greene, Nik (2019). Mercedes-Benz W126 S-Class 1979-1991. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781785005411.
- Greene, Nik (2018). Buying and Maintaining a 126 S-class Mercedes. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781785002441.
- Häußermann, Martin (2006). Mercedes-Benz S-Class: The brochures since 1952. Archive edition of the DaimlerChrysler Group Archive. Bielefeld, Germany: Delius Klasing. ISBN 3768817202.
- Häußermann, Martin (2006). Mercedes-Benz – The Large Coupés: The brochures since 1951. Archive edition of the DaimlerChrysler Group Archive. Bielefeld, Germany: Delius Klasing. ISBN 3768818330.
- Hofner, Heribert (1997). Die S-Klasse von Mercedes-Benz: von der Kultur des Fahrens [The S-Class from Mercedes-Benz: from the culture of driving] (in German). Augsburg: Bechtermünz Verlag. ISBN 3-86047-589-4.
- Hofner, Heribert; Schrader, Halwart (2005). Mercedes-Benz Automobile Band 2: von 1964 bis heute [Mercedes-Benz Automobiles Volume 2: from 1964 to today]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3898804194. (in German)
- Howard, Geoffrey (1984). Mercedes Benz S-Class and the 190 16E. High Performance Series. London: Cadogan Publications. ISBN 0947754083.
- Kittler, Eberhard (2002). Typenkompass Mercedes-Benz Band 2. Personenwagen seit 1976 [Typenkompass Mercedes-Benz Volume 2. Passenger Cars since 1976]. Typenkompass series (in German). Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613022095.
- Lange, Matthias (2012). Die 126er Codes – jetzt entschlüsselt: Die S-Klasse von 1979 bis 1991 [The 126er Codes – now uncrypted: The S-Class from 1979 to 1991] (in German). Bonn: Mercedes-Benz Interessengemeinschaft. ISBN 9783981509007.
- Larimer, Fred (2004). Mercedes-Benz Buyer's Guide: Roadsters, Coupes, and Convertibles. St. Paul, MN, USA: MBI Publishing. ISBN 0760318115.
- Niemann, Harry (2006). Personenwagen von Mercedes-Benz: Automobillegenden und Geschichten seit 1886 [Passenger Cars from Mercedes-Benz: Automobile Legends and Stories since 1886]. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613025965. (in German)
- Oswald, Werner (2001). Mercedes-Benz Personenwagen Band 2 1945–1985 [Mercedes-Benz Passenger Cars Volume 2 1945–1985]. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613021684. (in German)
- Pitt, Colin, ed. (2002). Mercedes-Benz W126 W140 W220. Hockley, Essex, UK: Unique Motor Books. ISBN 1841555150.
- Röcke, Matthias (1991). Das große Mercedes-S-Klasse-Buch: alle Modellreihen von W 108 bis W 140 (1965 bis heute) [The Big Mercedes S-Class Book: all model codes from W 108 to W 140 (1965 to today)]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3893652345. (in German)
- Röcke, Matthias (2003). Das neue große Mercedes-S-Klasse-Buch [The New Big Mercedes S-Class Book]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3898801586. (in German)
- Schlegelmilch, Rainer W.; Lehbrink, Hartmut; von Osterroth, Jochen (2013). Mercedes (revised ed.). Königswinter, Germany: Ullmann Publishing. ISBN 9783848002672.
- Storz, Alexander Franc (2013). Mercedes-Benz S-Klasse: Baureihe W 126 1979–1991. Schrader-Typen-Chronik series (in German). Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 9783613035812.
- Taylor, James (1994). Mercedes-Benz since 1945: A Collector's Guide. Volume 4: The 1980s. Croydon, UK: Motor Racing Publications. pp. 8–40, 109, 112. ISBN 0947981772.
- Taylor, James (2009). Mercedes-Benz: Cars of the 1990s. Crowood AutoClassic Series. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. pp. 9–16, 32–35. ISBN 9781847970961.
- Taylor, James (2014). Mercedes-Benz S-Class 1972-2013. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781847975959.
- Vieweg, Christof (2000). Alles über die Mercedes-Benz-S-Klasse: eine Publikation der DaimlerChrysler-AG, Global Service [Everything about the Mercedes-Benz S-Class: a publication of DaimlerChrysler-AG, Global Service]. Stuttgart: DaimlerChrysler-AG, Global Service. ISBN 3932786149. (in German)
- Zoporowski, Tobias (2019). Mercedes-Benz S-Class: W126 Series 1979 to 1991. Poundbury, Dorchester, UK: Veloce Publishing. ISBN 9781787114029.
Workshop manuals[edit]
- Mellon, Thomas A, ed. (2001). Chilton Mercedes: Coupes/Sedans/Wagons, 1974-84 Repair Manual. Chilton Total Car Care Series. Radnor, PA, USA: Chilton; Sparkford, UK: Haynes. ISBN 0801990769.
- Mercedes S-Klasse 280 S / 280 SE / 380 S / 500 SE. Reparaturanleitung series, Band 662. (in German). Zug, Switzerland: Verlag Bucheli. 2002. ISBN 9783716815854.
- Mercedes S-Klasse Serie W126 ab September 79. Reparaturanleitung series, Band 929/930. (in German). Zug, Switzerland: Verlag Bucheli. 2012. ISBN 9783716817582.
- Mercedes-Benz Technical Companion. Cambridge, MA, USA: Bentley Publishers. 2005. ISBN 9780837610337.
- The unofficial W126 page – history and details of the W126
- Fuenfkommasechs.de – German website with vast information on development, model history, engines and innovations
تدوین و گرد آوری:
مهندس عمویی